ERROR: integer out of range Adam Mickiewicz - Orzysz.pl
Dziś jest
PL EN DE UK LT

Adam Mickiewicz - Orzysz.pl

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Orzysz.pl » Edukacja » Gimnazjum w Orzyszu » Patron szkoły
reklama

Adam Mickiewicz

„Mickiewicz jest większy niż polska literatura. Na wysokościach, na których poeta przebywa, nie zagraża mu żaden krytyk, polityk, antropolog, ideolog – ani nawet ON Sam”
(Juliusz Kleiner)


Dzieciństwo

Adam Mickiewicz urodził się 24 grudnia 1798 r. w Zosiu, w nie-zamożnej rodzinie szlacheckiej (herbu Poraj). Jego ojciec, Mikołaj Mickiewicz był adwokatem w Nowogródku, matka – Barbara z Majewskich zajmowała się domem i wychowywała dzieci. W 1801 r. rodzina Mickiewiczów przeniosła się do Nowo-gródka, gdzie młody Adam w latach 1807 – 1815 uczęszczał do szkoły powiatowej.

Studia

Od 1815 do 1819 roku studiował na Wydziale Literatury Uniwersy-tetu Wileńskiego, tam tez zdobył gruntowne wykształcenie filologiczne. W czasie studiów z kolegami: Tomaszem Zanem, Onufrym Pietraszkiewiczem i Józefem Je-żowskim założył Towarzystwo Filomatów, następnie Filaretów oraz Związek Przy-jaciół. Członkowie tych zakonspirowanych organizacji postawiły sobie za cel skon-solidowanie i samokształcenie młodzieży oraz przygotowanie jej do działalności patriotyczno-politycznej.

Pierwsza praca

Po ukończeniu studiów Mickiewicz wyjechał do Kowna i objął tam posadę nauczyciela. Lata 1821 – 1822 spędził wśród przyjaciół w Wilnie. Przeżył wtedy swą młodzieńczą, nieszczęśliwą miłość do Maryli Wereszczakówny, którą poznał na wakacjach w Tuhanowiczach w 1820 r.
W Kownie powstały pierwsze, liczące się w dorobku artysty utwory: ballada Romantyczność, Oda do młodości, Grażyna, Dziady (cześć II i IV). Wydany w 1822 roku w Wilnie tomik Ballady i romanse otworzył nową epokę w literaturze pol-skiej – epokę romantyzmu.

Więzień i zesłaniec

W październiku 1823 r. Mickiewicza aresztowano za przynależność do związku filomackiego. Po półrocznym pobycie w więzieniu na zawsze opuścił Litwę w październiku 1824 r. – skazany na zesłanie do Rosji. Tam przebywał w Pe-tersburgu, Odessie (skąd odbył wycieczkę na Krym) i w Moskwie, gdzie nawiązał kontakty wybitnymi twórcami, intelektualistami i arystokratami rosyjskimi i opubli-kował swe kolejne utwory (Sonety, Konrad Wallenrod).

Podróże

W 1829 r. poecie udało się opuścić Rosję, skąd drogą morską udał się do Niemiec (gdzie spotkał się z J.W. Goethem, F. Schillerem i A.W. Schleglem oraz słuchał wykładów Hegla). Następnie wyjechał przez Szwajcarię do Włoch, gdzie poznał swą kolejną miłość – Ewę Henriettę Ankwiczównę i gdzie zastała go wieść o wybuchu powstania listopadowego.

Powstanie listopadowe

Po kilkumiesięcznym wahaniu Mickiewicz zdecydował się jechać do kraju, ale było już za późno. Dotarł w sierpniu 1831 r. do Wielkopolski, w Po-znańskie, gdzie był hucznie przyjmowany przez ziemiaństwo i nie zdecydował się na nielegalne przekroczenie granicy
Królestwa Polskiego. Wkrótce powstanie upadło i poeta z pierwsza falą Wielkiej Emigracji dotarł do Drezna. Pod wpływem opowieści powstańców napisał słynną Redutę Ordona i Śmierć pułkownika oraz III część Dziadów.

Paryż

Latem 1832 r. poeta przeniósł się do Paryża. Tam w grudniu ukazały się Księgi narodu polskiego i Księgi pielgrzymstwa polskiego oraz Dziady drezdeńskie. W 1834 r. ożenił się z Celiną Szymanowską oraz wydał ostatnie opublikowane przez siebie dzieło poetyckie: Pana Tadeusza (potem powstawały jeszcze drobne wiersze, nieukończone teksty filozoficzne, utwory publicystyczne). Niestety, Pan Tadeusz został źle przyjęty przez środowiska emigracyjne, a żona po urodzeniu drugiego dziecka popadła w obłęd. Rozpoczął się najtrudniejszy okres w życiu poety.

Lozanna

W latach 1839 – 40 Mickiewicz prowadził wykłady z literatury łaciń-skiej na szwajcarskim uniwersytecie. W Lozannie powstał cykl wierszy, które noszą wspólny tytuł Liryki lozańskie.

Powrót do Paryża

W latach 1840 – 44 poeta był profesorem w paryskim College de Fran-ce, wykładając literaturę słowiańską. Władze uczelni zawiesiły jednakże zajęcia, nie akceptując głoszenia wśród studentów idei towianizmu. Od 1841 roku bowiem , przez kilka lat pozostawał Mickiewicz pod silnym wpływem mistycznych poglądów Andrzeja Towiańskiego. W roku 1844 poeta stracił pracę.

O wolność Polski

W 1848 r. (początek Wiosny ludów w Europie) Mickiewicz wyjechał do Włoch, gdzie w Lombardii utworzył legion polski do walki z Austrią. W roku 1849 wrócił do Paryża, gdzie wydawał przepojoną ideami wolności, równości i braterstwa Trybunę Ludów. Presja dyplomacji rosyjskiej doprowadziła do usunięcia poety z redakcji gazety. Został też ostatecznie usunięty z uczelni, otrzymując jedy-nie skromne stanowisko bibliotekarza.
Na wieść o wybuchu wojny rosyjsko – tureckiej, w roku 1655 Mickie-wicz udał się Stambułu (Konstantynopola), gdzie zachorował na cholerę i zmarł. Przewiezione do Francji zwłoki, zostały pochowane na cmentarzu Montmorency, a w 1890r. zabrano je do Polski i złożono w katedrze wawelskiej.


Drukuj | Wyślij znajomym | 2007-03-19 18:16 | Małgorzata Krawiec

..:::  FOTO GALERIA  :::  VIDEO GALERIA  :::  MAPA SERWISU  :::  ARCHIWUM  :::  KONTAKT Z REDAKCJĄ  :::..
Copyright @ 2004 - 2016 Urząd Miejski w Orzyszu System 4Too      Stronę monitoruje stat24